Bilişsel davranışsal oyun terapisi üzerine bilimsel makaleler
Cognitive behavioral play therapy: Thirty years of evolution of the theoretical model and future research perspectives
Professional Psychology: Research and Practice, 56(6), 477–487
Bu makale, bilişsel davranışçı oyun terapisinin tarihini; evrim aşamalarını, teorik modelin gelişimini, klinik vakaları ve uygulandığı klinik ve klinik dışı ortamları inceleyerek ele almaktadır. Bugün, bilişsel davranışçı terapinin oyunun entegrasyonu sayesinde küçük çocuklarla (3–8 yaş) kullanılabileceği doğrulanmaktadır. Okul öncesi çocuklar henüz sorunlarını çözmek için bilişsel becerileri geliştirmemiştir; ancak terapötik bir bağlamda oyun kullanmak, ampirik olarak desteklenen bilişsel ve davranışçı tekniklerin uygulanmasını mümkün kılmaktadır. Farklı coğrafi bölgelerden ve kültürel bağlamlardan okul öncesi ve okul çağındaki çocuklar üzerine yapılan tüm araştırma ve yayınlar analiz edilmektedir. (PsycInfo Veritabanı Kaydı © 2025 APA, tüm hakları saklıdır)
Peer-reviewed doi.org/10.1037/pro0000646Erken Erişim
Maria A. Geraci
Bilişsel davranışsal oyun terapisi: Teoriden klinik uygulamaya
pp: 1-36 DOI: 10.1449/113493
Özet
Bu makale, bilişsel davranışçı oyun terapisini, okul öncesi ve ilkokul çağındaki çocuklara ve ailelerine yönelik bir tedavi yaklaşımı olarak sunmaktadır. Oyun terapisinin çeşitli sorunların tedavisindeki etkinliğini destekleyen çalışmaları ve klinik vakaları analiz ederken, oyun terapisi içinde bilişsel davranışçı tekniklerin kullanımına yönelik ampirik desteği vurgulamaktadır.
Applicazione della «Play Therapy» cognitivo-comportamentale in un caso di ansia da separazione in una bambina di 4 anni e mezzo
pp. 303–313
Makale, Bilişsel Davranışçı Oyun Terapisi'ni (CBPT) tanıtmakta ve ayrılık anksiyetesi bozukluğu vakasındaki uygulamasını göstermektedir. S. M. Knell (1993) tarafından geliştirilen ve M. A. Geraci (2022; 2024a) tarafından daha da geliştirilen CBPT, bilişsel ve davranışçı terapi tekniklerini oyunla bütünleştiren, okul öncesi ve okul çağındaki çocuklar için tasarlanmış bir terapötik yaklaşımdır. Ayrılık anksiyetesi bozukluğu yaşayan 4,5 yaşındaki Alice'in vakası belirli aşamaları izlemiştir: yönelim, değerlendirme, kavramsallaştırma, müdahale ve sonuç. Bir ebeveyn eğitimi programı, ebeveynlere Alice'in davranışlarını yönetmek için stratejiler sunmuştur. 9 ay boyunca gerçekleştirilen 25 seans süresince uyumlu başa çıkma becerileri kazandırmak amacıyla modelleme, rol yapma ve psikoeğitim gibi teknikler uygulanmıştır. 3 ve 6 aylık takip değerlendirmeleri önemli iyileşmeler göstermiş; anksiyete düzeyleri normalleşmiş ve dans gibi aktiviteler yeniden başlamıştır.
Peer-reviewed doi.org/10.1449/117478Zanaboni MP, Pasca L, Geraci MA, Varesio C, Guglielmetti M, Tagliabue A, Grumi S, De Giorgis V. Case report: KETOLAND, ketojenik diyet için psik eğitim programı. Front Psychiatry. 2023 Jun 8;14:1155717. doi: 10.3389/fpsyt.2023.1155717. PMID: 37363168; PMCID: PMC10285047.
Özet
Glukoz taşıyıcı tip 1 eksikliği sendromu (GLUT1DS), epilepsi, hareket bozuklukları ve nörokognitif bozukluk gibi geniş bir semptom yelpazesiyle karakterize nadir bir nörolojik bozukluktur. GLUT1DS için altın standart tedavi, klasik ketojenik diyet (CKD) olmak üzere ketojenik diyet tedavileridir (KDT). Faydalarına rağmen, yemek hazırlama aşamasının oldukça zorlayıcı olması ve normal diyetten büyük farklılıklar göstermesi nedeniyle CKD hastalar ve aileleri için sıklıkla bir zorluk teşkil eder. Optimal CKD uyumunu sağlamak için GLUT1DS'li hastalar ve ebeveynlere psikolojik destek şiddetle tavsiye edilir. Özellikle, hastalık ve tedavisi hakkında bilgiyi iyileştiren bir psik eğitim müdahalesi, tedaviye uyumu ve etkinliği artırır. Bu vaka raporunun amacı, KDT'ler hakkındaki yetersiz bilgi nedeniyle klinik tabloda kötüleşme gösteren ve düşük uyum sergileyen bir GLUT1DS hastasında KDT bilgisini ve uyumunu desteklemek için kısmen telepsikoloji yoluyla uygulanan bilişsel davranışçı oyun terapisi (CBPT) teorik modeline dayalı bir psik eğitim programının etkinliğini araştırmaktır. Böylece, bu vaka raporu ile karmaşık kronik bir hastalığı olan bir hastada psik eğitim içeren bir müdahale modeli önerilmektedir.
Through play in a therapeutic context, empirically supported cognitive and behavioral techniques can reach children as young as three.
— CBPT Research Center
Maria A. Geraci, Ornella Argento, Francesca Pergolizzi, İtalyan psikologların klinik çalışmalarında oyun kullanımına dair bir anket, 'Çocuk Gelişimi Klinik Psikoloji' dergisinde yer almıştır Dört aylık dergi" 1/2024, pp. 145-158, doi: 10.1449/112823
Özet
Birleşmiş Milletler tarafından çocukluğun evrensel ve vazgeçilmez bir hakkı olarak kabul edilen oyun, keyifli, kendi içinde tamamlanmış, içsel olarak motive edilmiş ve bir amaca yönelik olmayan özellikleriyle tanımlanır. Oyun, çocukların gelişim sürecinde büyük önem taşır, çünkü onlara kendi dünyalarının bir kısmını kontrol etme ve dünyadaki deneyimlere hâkim olma becerisi kazandırır.
BİLİŞSEL-DAVRANIŞÇI OYUN TERAPİSİ İLE AGRESİF DAVRANIŞ VE DAVRANIM BOZUKLUKLARI: TEK BİR VAKA ÇALIŞMASI.
Hedefler
7-10 Eylül 2022 tarihlerinde Barselona’da düzenlenen EABCT 2022- 52. Avrupa Davranışsal ve Bilişsel Terapiler Birliği kongresinde sunulan bu çalışma, BDT tedavisinin problem davranışların azaltılması ve agresif davranış ve davranış problemlerinin yönetilmesine yönelik başa çıkma becerilerinin geliştirilmesi üzerindeki etkinliğini doğrulamayı amaçlamaktadır.
Örnek olay incelemesi
Agresif davranış ve davranış sorunları olan 8 yaşındaki çocuğa 6 aylık bir süre boyunca 20 seans BDT uygulanmış ve üç zaman noktasında değerlendirilmiştir: tedavi öncesi (T1), tedavi sonrası (T2) ve 12 aylık takip (T3). Her değerlendirmede ebeveynler ve öğretmenler Çocuk Davranış Kontrol Listesini (Achenbach ve Rescorla; 2001) ve Conners Derecelendirme Ölçeklerini (Conners, 2007) doldurmuştur. Ayrıca, agresif davranışların başlangıçta izlenmesi ve davranış problemlerinin sıklığı hakkında veri toplanmıştır.
Müdahale
Müdahale, S. Knell (1999) modelinin aşamaları takip edilerek geliştirilmiştir: giriş/oryantasyon, değerlendirme, ara ve sonuç. Oyun terapisi aktiviteleri (Kaduson, Schaefer, 2002), kukla, hikaye anlatımı ve dışavurumcu sanatların kullanımı yoluyla problem çözme, okuryazarlık ve duygusal düzenlemeyi geliştirmek için kullanılmıştır.
Sonuçlar
Bu çalışmanın sonuçları, BDT’nin saldırgan davranışların düzenlenmesi üzerindeki etkinliğini göstermiştir. Veriler özellikle, BDT’nin oyun terapisi etkinlikleri yoluyla küçük çocuklara uyarlanmasının davranışsal düzenlemeyi ve inançların yer değiştirmesini kolaylaştırarak duygusal-davranışsal sorunların azaltılmasını ve uyumlu düşünce ve davranışların geliştirilmesini sağladığı hipotezini desteklemektedir.
BİLİŞSEL-DAVRANIŞÇI OYUN TERAPİSİ (CBPT) VE DUYGUSAL DÜZENSİZLİK: TEK BİR VAKA ÇALIŞMASI
Hedefler
ICCP 2021: 10th International Congress of Cognitive Psychotherapy – VIRTUAL CONGRESS, 13-15 Mayıs 2021’de sunulan bu çalışma, BPT tedavisinin problem davranışların azaltılması ve duygusal düzenlemeyi amaçlayan başa çıkma becerilerinin geliştirilmesi üzerindeki etkinliğini doğrulamayı amaçlamaktadır.
Örnek olay incelemesi
Bu vaka, öfke kontrolü sorunları olan 7 yaşında bir erkek çocuğudur. Çalışma tasarımı: tedavi öncesi (T1), tedavi sonrası (T2) ve 30 aylık takip (T3) değerlendirmesi. Kullanılan araçlar Çocuk Davranış Kontrol Listesi (Achenbach ve Rescorla; 2001); Conners Derecelendirme Ölçekleri (Conners, 2007) ve problem davranışların başlangıçtaki sıklığının izlenmesidir.
Müdahale
Müdahale protokolü 6 aylık bir süre boyunca 15 BPT seansı şeklinde yapılandırılmıştır. Güvenli bir iklim ve çocuğun kabulünü sağlamak için daha önce 12 Çocuk Merkezli Oyun Terapisi – CCPT seansı gerçekleştirilmiştir. Müdahale, S. Knell modelinin (1999) adımları takip edilerek geliştirilmiştir: giriş/oryantasyon, değerlendirme, geliştirme ve sonuç.
Sonuçlar
Oyun terapisi etkinlikleri (Kaduson, Schaefer, 2002) kukla, hikaye anlatımı ve dışavurumcu sanatların kullanımı yoluyla problem çözme, okuryazarlık ve duygusal düzenlemeyi geliştirmek için kullanılmıştır.
From research to practice
Explore the method these studies are built on and how it translates into clinical work.





